ขลุ่ยไม้ไผ่
เกือบทุกส่วนของอินโดนีเซียมีเครื่องดนตรีขลุ่ยไม้ไผ่ โดยทั่วไปเครื่องดนตรีที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือเครื่องดนตรีขลุ่ยซุนดา
ดังนั้น เราจึงควรอนุรักษ์เครื่องดนตรี Suling Bambu ดาแบบดั้งเดิมนี้เอาไว้ เพื่อไม่ให้ชาติอื่นอ้างสิทธิ์
เครื่องดนตรี Suling Bambu นี้เป็นเครื่องดนตรีพื้นเมืองจากพื้นที่ปาซุนดัน วัสดุในการทำเครื่องดนตรีนี้เรียบง่ายมาก แค่ไม้ไผ่ แต่ประเภทของไม้ไผ่ที่ใช้ไม่ได้สุ่ม ต้องกำหนดขนาดและรูปร่าง
แม้ว่าขลุ่ยซุนดานี้จะดูเรียบง่าย แต่อย่าพลาด แต่ความกลมกลืนของเสียงที่เกิดขึ้นนั้นไม่น้อยไปกว่าเครื่องดนตรีลมสมัยใหม่ เช่น ฮาร์โมนิกา เครื่องบันทึก แซกโซโฟน ฯลฯ เครื่องดนตรีธรรมดาๆ จะดูน่าเบื่อและน่าเบื่อเมื่อเล่นด้วยทักษะสูง จังหวะของเครื่องดนตรีเหล่านี้ช่วยสร้างจิตวิญญาณของภูมิภาค โดยเฉพาะสำหรับคนปาซุนดัน
เครื่องดนตรีชนิดนี้เป็นเครื่องดนตรีประเภทลมที่ทำจากไม้ไผ่ทาเมียง ซึ่งเป็นไม้ไผ่ชนิดหนึ่งที่มีขนาดบางและมีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กจึงเหมาะแก่การใช้เป็นขลุ่ย ขลุ่ยซุนดาเรียกว่า "ซูลิง" ซึ่งมักจะมาพร้อมกับเพลง Kacapi, Gamelan และ Sundanese gamelan
อ่านเพิ่มเติม
